اساسنامه جنبش فعالان حقوق بشر ایران
ماده 1 - موضوع :
بر حسب وظیفه ذاتی و انسانی خود در مسیر از میان برداشتن استبداد از جریده زندگی ملت ، چنانکه نیت آزادی خواهان انقلاب مشروطه ایران بوده است و با استناد به ماده 28 اعلامیه جهانی حقوق بشرکه به صراحت اعلام می دارد :
" هر کس حق دارد بکوشد تا در سطحی اجتماعی و جهانی ، چنان سامانی و نظامی حکم فرما گردد که حقوق و آزادی هائی که در اعلامیه جهانی حقوق بشر اعلام شده است ، در آن سطح به نتیجه برسد . "
و با نیروی ایمان به آزادی ، حقوق بشر و تکالیف آن در راه تحقق جامعه ای بدون استبداد ، بر اساس اعلامیه جهانی حقوق بشر و کنوانسیون های مرتبط ریشه ای ، جنبش فعالان حقوق بشر ایران را بنیان گذاردیم ، تا با نقض حقوق انسان ها به مبارزه بر خیزیم ، بدیهی است که ابزارهای این مبارزه متناسب با شان و وجدان انسانی و متکی بر روح مفاد مندرج در اعلامیه جهانی حقوق بشر و عاری از هر نوع خشونت خواهد بود .
اعتقاد ما بر این است که بدون درک ضرورت استقرار مفاد صریح اعلامیه جهانی حقوق بشر در جایگاه مرجعیت نظام قانون گذاری کشور ، زمینه های حضور استبداد و در نتیجه نقض حقوق بشر در جامعه از میان نخواهد رفت .
ماده 2 - ( آنچه می خواهیم )
هدف جنبش فعالان حقوق بشر ایران
تحقق حاکمیت اراده جمعی ملت بر همه امور جامعه و دستیابی به امکان انتخابات آزاد درهر زمان و در هر زمینه ای که مورد اعتراض مردم قرار بگیرد .
ماده 3 - ( مسیری که ما را به هدف می رساند )
استراتژی جنبش فعالان حقوق بشر ایران
حذف قوانین اساسی موجود و استقرار کامل مفاد صریح " اعلامیه جهانی حقوق بشر " در نظام قانون گذاری کشور ، به عنوان تنها مرجع پایه ، در تدوین قوانین اساسی جدید .
ماده 4 - (ابزار هائی که بکار می گیریم)
تاکتیک های محوری جنبش فعالان حقوق بشر ایران
ابزار های ما برای طی کردن مسیری که به هدف جنبش می انجامد :
الف - ارتقاء سطح آگاهی ملت نسبت به ماهیت و روح مفاد مندرج در اعلامیه جهانی حقوق بشر .
ب - سازماندهی و ایجاد اتحاد و تفوق ملت ، بر هر نیروئی که عامل بازدارنده در مسیر تحقق حاکمیت اراده جمعی ملت بر کلیه امور جامعه می باشد .
ج – تدوین و ارائه پیش نویس قوانین اساسی جدید ، بر اساس مفاد مندرج در منشور اعلامیه جهانی حقوق بشر ، به عنوان تنها مرجع قوانین اساسی جدید .
د – برگزاری رفراندوم عمومی بوسیله آحاد ملت و با حضور ناظران بین المللی ، با هدف تغییر بنیادی قوانین اساسی موجود و دست یابی آحاد ملت ، به حق تعیین سرنوشت کشور .
ه – تشکیل دولت موقت پس از اعلام نتیجه رفراندوم تغییر بنیادی قوانین اساسی کشور ، برای مدت دو سال ، با هدف اداره امور کشور تا پیش از اولین انتخابات آزاد و به تبع آن ، ایجاد فرصت برابر ، برای حضور و فعالیت علنی همه نیروهای سیاسی ، در جهت آشنائی ملت با نقطه نظرات و برنامه های اجرائی این نیروها ، و همینطور حمایت از آزادی بیان ، آزادی تاسیس رسانه های خصوصی ، حمایت و دفاع از موجودیت و فعالیت کلیه نهاد های برابری خواه و آزادیخواه ، تشکل های مدنی ، صنفی و سیاسی ایرانیان ، مطابق با ماده 19 ، 20 و 21 اعلامیه جهانی حقوق بشر، و بالاخره برگزاری اولین انتخابات آزاد در پایان دو سال ، با حضور ناظران بین المللی ، برای تعیین خط مشی سیاسی و اقتصادی کشور .
ماده 5 - عضویت :
اعتقاد به اصول انسانی ، هدف ، استراتژی و تاکتیک های نهائی مندرج در این اساسنامه ، شرط عضویت در جنبش فعالان حقوق بشر ایران می باشد .
بند الف -
هر ایرانی داوطلب ، فارغ از جنسیت ، مذهب ، زبان ، قومیت ، عقیده سیاسی و سابقه کیفری ، در هر نقطه از دنیا ، امکان عضویت در جنبش فعالان حقوق بشر ایران را دارد .
بند ب -
پیوستن به هر یک از تشکل های صنفی ، مدنی و سیاسی در داخل کشور که به تحقق اعلامیه جهانی حقوق بشر در نظام قانون گذاری کشور معتقد باشند ، پیوستن به ما محسوب می شود .
ماده 6
این اساسنامه در شش ماده و یازده بند تنظیم ، و توسط هیئت موئسس جنبش فعالان حقوق بشر ایران ، در تاریخ بیست و پنج خرداد هزارو سیصد و هشتاد و هشت ، مصادف با پانزدهم جون دو هزار و نه انتشار می یابد .
بند الف -
فعالیت جنبش فعالان حقوق بشر ایران علنی بوده و هیئت موئسس این جنبش ، تا مرحله اجابت بند ب ماده یک آئین نامه داخلی تشکیلات جنبش ، موقتا مسئولیت کلیه امور اجرائی جنبش فعالان حقوق بشر ایران را بر عهده خواهد داشت .
بند ب -
مندرجات هر شش ماده و ده بند این اساسنامه ، انگیزه اصلی و بنیاد فعالیت جنبش فعالان حقوق بشر ایران بوده و در نتیجه غیر قابل تغییر می باشند .
بند ج -
در آئین نامه داخلی تشکیلات جنبش فعالان حقوق بشر ایران ، نه هیچگونه تداخلی بر این شش ماده و ده بند گنجانده می شود و نه تبصره ای بر آن افزوده می گردد .
بند د –
جنبش فعالان حقوق بشر ایران ، یک تشکیلات سیاسی موقت است که به مثابه مکانیزمی برای دست یابی به هدف این جنبش ، آنچنان که درمتن این اساسنامه نگاشته شده عمل می کند ، بد یهی است که پس از دست یابی به هدف این اساسنامه بوسیله ملت ، یعنی برگزاری اولین انتخابات آزاد ، وظیفه تشکیلاتی جنبش فعالان حقوق بشر ایران خاتمه یافته و می بایستی به رای شورای مرکزی انحلال یابد . طبیعی است که با اجابت این وظیفه موقت و حضور اراده ملی در انتخابات آزاد و همینطور امکان فعالیت آزادانه همه احزاب سیاسی ، ضرورتی برای حضور تشکیلات جنبش در فردای آزادی ایران و شرکت در اداره امور سیاسی کشور باقی نمی ماند .
........... .............. ...........
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر