" تشکل های صنفی ، نماد قدرت کارگران و زحمتکشان "
یازده اردیبهشت روز دادخواهی کارگران جهان است .. روزی که همه زحمتکشان دنیا با حضور یکپارچه و متحد خود ، قدرت اتحاد و تشکیلات خود را به نمایش می گذارند .
چنین روزی برای همه نظام های استبدادی که حاظر نیستند به مطالبات اساسی زحمتکشان تن در بدهند و حاظر نیستند حقوق انسانی آنها را بپذیرند ، روز هشدار است ..
امروز حاصل قوانین فقهی نظام استبداد برای شما زحمتکشان کشور ، قانون کار استبدادی است ، قانونی که امکان عمل دسته جمعی و چانه زنی جمعی کارگران را به رسمیت نمی شناسد .. و هر صدای حق طلبانه ای را که برای بدست آوردن حقوق اولیه زحمتکشان بلند می شود سرکوب می کند .
امروز این نظام برای ابتدائی ترین درخواست شما ، یعنی پرداخت حقوق معوقه هم پاسخگو نیست .
نظامی که بر پایه سوداگری اقتصادی استوار است نمی تواند ارزشی برای زندگی ، آرامش و امنیت شغلی زحمتکشان کشور قائل باشد .
چطور می شود به نظامی اعتماد کرد که پس از 32 سال ، حداقل دستمزد زحمتکشان کشور را به یک چهارم زیر خط فقر تقلیل می دهد ؟
چطور می شود به نظامی اعتماد کرد که با رواج سوداگری اقتصادی ، امکانات رشد اقتصادی و اشتغال پایدار را از میان می برد و فوج فوج به لشکر بیکاران کشور اضافه می کند ؟
چطور می شود به نظامی اعتماد کرد که زنان و دختران شما را به عنوان کارگران ارزان در مقابل شما قرار می دهد و با زیر پا گذاردن حق برابر زنان زحمتکش کشور و تهدید اشتغال همه زحمتکشان ، قراردادهای سفید امضا را به شما تحمیل می کند .. قرارداد هائی که فاقد حقوق اولیه شما هستند .. قرارداد هائی که شما را از داشتن حق سنوات ، بیمه و مسکن محروم می کند ؟
چطور می شود به نظامی اعتماد کرد که ثروت سرزمین شما را به یغما می برد ، بحران بیکاری را دامن می زند و امنیت شغلی را از زندگی شما سلب می کند ؟
چطور می شود به نظامی اعتماد کرد که به جای تامین امکان معاش ملت .. از کوچکترین سهم شما از ثروت کشور نمی گذرد و با حذف سوبسید کالاهای ضروری زندگی ، آثار تورم اقتصاد بیمار کشور را به زندگی و خانه و سفره شما هدایت می کند ؟
چطور می شود به نظامی اعتماد کرد که با تحمیل فقر و تنگدستی ، شیرازه و بنیاد خانواده شما را مورد تهدید قرار می دهد ؟
چطور می شود به نظامی اعتماد کرد که به جای شنیدن خواسته های اساسی شما ، با ایجاد تفرقه در میان شما، اعضای شوراهای اسلامی و بسیج کارخانجات را پدید آورده و در مقابل شما قرار می دهد ؟
آیا می توانیم به چنین نظامی اجازه بدهیم تا همچنان سرنوشت ما را به گروگان بگیرد ؟ در حالی که هم امروز نمایندگان شما کارگران و زحمتکشان کشور ، در کنار نمایندگان سایر اقشار ملت ، در زیر سنگین ترین فشارها و شکنجه ها در اسارتگاه های نظام استبدادی جمهوری اسلامی به سر می برند ؟
یازده اردیبهشت نماد روز دادخواهی برای زحمتکشان کشور است .. اما نه دادخواهی در پناه قوانین نظام استبداد ، که خود عامل همه مصائب ملت است ، ما نمی توانیم برای احقاق حقوق خود به قوانینی رجوع کنیم که ما را در تعیین سرنوشت خود خلع ید می کند و امتیاز تصمیم گیری در مورد سرنوشت ملت را در انحصار فقها قرار می دهد .. معیار ما برای سنجش حقوق انسانی ما ، مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر است ، حقوقی که همه ما به عنوان افراد انسانی ، از هر قشری ، از هر صنفی ، از هر قومی ، از هر مذهبی ، از هر عقیده ای و با هر جنسیتی از آن محرومیم ..
معیار ما برای سنجش وضعیت زحمتکشان کشور قانون کار نیست که ما را از داشتن تشکیلات مستقل صنفی محروم می کند ، معیار ما ، بند " ت " ماده 23 اعلامیه جهانی حقوق بشر است که بر روی حق داشتن تشکیلات صنفی مستقل پافشاری می کند و شما کارگران و زحمتکشان کشور باید برای رسیدن به این معیار ، در تشکل های صنفی مستقل که حق بشری و قانونی شماست متشکل شوید .
شما بدون تشکیلات مستقل صنفی قادر نخواهید بود که حقی را برای خود مسترد کنید یا حتی حقوق معوقه خود را تمام و کمال دریافت کنید .. تشکیلات مستقل صنفی برای شما زحمتکشان کشور همه چیز است .. به معنی تضمین افزایش دستمزد و آینده فرزندان شماست .. به معنی برابری دستمزد زنان و مردان است .. به معنی بیمه بیکاری ، مسکن ، حق سنوات و مشارکت در سود کارخانه است ، به معنی تضمین حضور قدرتمند شما در تصمیم گیری های خرد و کلان کشور است .. اگر نمایندگان شما امروز در شکنجه گاه های نظام هستند به این دلیل است که تشکل های مستقل صنفی کارگران و زحمتکشان کشور هنوز قوام نیافته اند و به انسجام نرسیده اند ، در غیر اینصورت ، قدرت تشکل های صنفی شما قادر بود در ازای هر تلنگور کوچک به نمایندگان شما ، موقعیت نظام را به وسیله اعتصاب سراسری به چالشی سنگین بکشاند ، چالشی که در آن نظام استبداد قطعا بازنده خواهد بود .
به خاطر داشته باشید که تشکل های صنفی و مستقل شما ، مظهرسر افرازی و قدرت شما در مقابل زور و استبداد است .. تشکل های صنفی شما تضمین کننده آزادی بیان و آزادی حضور احزاب سیاسی است و می تواند به عنوان یک اهرم قدرتمند ، در کنار سایر اقشار تحت ستم کشور ، راه ملت را برای رسیدن به تغییربنیادی قوانین اساسی ، از طریق رفراندوم عمومی باز کند .. و این بزرگترین هشدار شما ، به وسیله بزرگترین قدرت نمائی شما در مقابل نظام استبداد فعلی خواهد بود ..
دبیرخانه جنبش فعالان حقوق بشر ایران
یازده اردیبهشت هزارو سیصدو نود
معادل اول می دوهزار و یازده
