بدون حضور احزاب و نیرو های سیاسی متنوع در جامعه ، هر انتخاباتی فاقد
صلاحیت ملی و سیاسی است .
منشور مطالبات سیاسی ملت
جنبش فعالان
حقوق بشر ایران
1 – داشتن حق ایجاد تشکل سیاسی در
قالب تشکیلات سیاسی برای همه نیرو های سیاسی موافق و مخالف در داخل کشور .
2 –
داشتن حق فعالیت سیاسی در زمینه ابراز عقیده ، ایراد انتقاد و مخالفت سیاسی برای
کلیه افراد جامعه با هر نژاد ، رنگ ، جنس ، مذهب ، قومیت و عقیده سیاسی.
3 – داشتن حق تبلیغ و ترویج عقاید و نظریات و خط مشی سیاسی
گروه ها ، سازمان ها و احزاب تا مرحله
تبلیغ آرمان سیاسی ایشان ، بدون محدودیت و بدون سانسور .
4 –
داشتن حق برگزاری میتینگ و تظاهرات بدون خشونت
، به مثابه حمایت یا اعتراض یا مخالفت ،
برای کلیه تشکل های سیاسی جامعه.
5 –
تضمین حفظ امنیت سیاسی ، حقوقی ، اجتماعی ، فردی ، اقتصادی ، بهداشتی ، آموزشی
کلیه شهروندان به عنوان دارندگان عقیده سیاسی و حق رای ، چه در قالب تشکیلات سیاسی
، چه مستقل ، از هر رنگ ، نژاد ، قوم ، جنس ، مذهب و با هر عقیده ای ، حتی اگر صاحب عقیده ای باشند
که تنها یک نفر آن را پذیرفته باشد .
6 –
داشتن حق حضور سیاسی علنی، ارائه و تبلیغ افکار بصورت علنی و فعالیت سیاسی علنی در جامعه ، چه به صورت مشارکت در امور سیاسی
کشور ، و چه خارج از آن ، حق کلیه نیروهای سیاسی کشور است ، به این معنی که کسب
اکثریت آراء در طی انتخابات ، دلیل بر نفی یا حذف حضور نیروهای مخالف سیاسی نمی
باشد و مخالفین می توانند به فعالیت علنی خود ادامه دهند ، بدیهی است که تنها در
این صورت است که دلیلی برای توصل به خشونت و حرکت مسلحانه از جانب گروه های سیاسی
ای که در اقلیت قرار می گیرند ، باقی نمی ماند .
7 – تنها
مرجع تصمیم گیرنده در مورد صلاحیت حضور سیاسی افراد به عنوان کاندید ، در انتخابات
سیاسی ، آراء عمومی مردم می باشد که از طریق انتخابات آزاد و بدون محدودیت و بدون
نظارت استصوابی دولت یا هر مقام دیگری در کشور به عرصه ظهور می رسد. اما در عین
حال ، گروه های سیاسی مخالف ، اعم از فرد سیاسی یا تشکل سیاسی ، می توانند آزادانه
، دلائل مخالفت خود را با کاندیداتوری فرد یا تشکل مربوطه در عرصه انتخابات ، در
سطح افکار عمومی جامعه مطرح نمایند . نمایندگان هر یک از نیرو های سیاسی مخالف یا
موافق حق دارند که به عنوان ناظر در محل آماده کردن صندوق های خالی رای تا انتقال
آن به محل برگزاری انتخابات ( محل استقرار
صندوق راِی )،جریان رای گیری و انتقال
صندوق های رای به اماکن ویژه شمارش آرا و بر عملیات شمارش آرا، تا مرحله نتیجه
انتخابات حضور یافته و نسبت به سلامت یا
عدم سلامت برگزاری انتخابات، گزارش مصور یا غیر مصور تهیه کنند .
8 – حق
استفاده یکسان و مساوی کلیه نیروهای سیاسی از کلیه رسانه ها ، جرائد ، تریبون های
عمومی کشور ، اعم از دولتی و خصوصی ، در ایراد بیانیه ها و مناظره های سیاسی ، به
جهت ایجاد فرصت انتخاب برای مردم ، در تعیین سرنوشت سیاسی خود و همینطور حق داشتن
کلیه ابزار های اطلاع رسانی ، اعم از اینترنت ، مدیا ، انتشارات .. و رسانه غیر
دولتی ، به عنوان ارگان سخن پراکنی در جهت انتقال آگاهی و دیدگاه های سیاسی خود به
مردم .
9 – امکان
در خواست رفراندوم عمومی به وسیله کلیه احزاب و سازمان ها و گروه های سیاسی و حتی
شخصیت مستقل سیاسی ، که با اتکاء به کمپین آرای 10% از جمعیت کل کشور ، مطابق با
آمار رسمی روز ، در هر شرائطی که فعالین
سیاسی کشور ضرور بدانند و با هزینه خود ،
علیه هر موضع سیاسی ، شخصیت سیاسی صاحب قدرت ، مفاد قانونی ، تغییر قانون ، یا
تغییر قانون اساسی یا حتی تغییر نوع حکومت ، به صورت رای گیری در یک انتخابات آزاد
و تحت نظارت ناظران بین المللی می توانند برگزار کنند ، و در صورت جمع آوری آراء 10 % از جمعیت کل کشور ، موضوع مورد اختلاف را به رفراندوم عمومی فوق العاده بگذارند .
10 – ارتش و نیروهای نظامی کشور تنها مسئولیت
دفاع در مقابل یورش نیرو
های متجاوز خارجی را داشته و حق دخالت و اعمال نفوذ و تحمیل عقیده درهیچیک از امور سیاسی کشور را ندارند ، اما هر یک از افراد
ارتش ، خارج از اشتغال نظامی خود ، همچون سایر افراد جامعه باید از حق رای بر خوردار بوده و رای فردی خود را در محل استقرار صندوق رای که می بایستی قطعا خارج از پایگاه ها ، پادگان ها ، و اماکن نظامی باشد به صندوق رای بیاندازد . بدیهی است که هریک از زنان و مردان ارتش ایران
و نیرو های امنیتی کشور تنهاو تنها
به مقابله با تجاوز خارجی مقید بوده و می بایستی نسبت به اجرای مفاد اعلامیه جهانی
حقوق بشر در سرزمین ایران که وجه تضمین آزادی ملت است وفادار بوده و قسم یاد کنند .
هیئت موئسس جنبش فعالان حقوق بشر ایران 
