IC Freedom - مطالبات سیاسی مردم
مطالبات سیاسی مردم
بدون حضور احزاب و نیرو های سیاسی متنوع در جامعه ، هر انتخاباتی فاقد صلاحیت ملی و سیاسی است .
منشور مطالبات سیاسی ملت
جنبش فعالان حقوق بشر ایران
1 – آزادی تشکل سیاسی ، در قالب تشکیلات سیاسی .
2 – آزادی فعالیت سیاسی ، در زمینه ابراز عقیده ، ایراد انتقاد و مخالفت سیاسی برای کلیه افراد جامعه با هر رنگ ، نژاد ، جنس ، مذهب ، قومیت .. و عقیده سیاسی که داشته باشند .
3 - آزادی تبلیغ و ترویج عقاید و نظریات و خط مشی سیاسی گروه ها ، سازمان ها و احزاب ، تا مرحله تبلیغ آرمان سیاسی ایشان ، بدون محدودیت و بدون سانسور .
4 – آزادی برگزاری میتینگ و تظاهرات بدون خشونت ، به مثابه حمایت یا اعتراض یا مخالفت ، برای کلیه تشکل های سیاسی جامعه .
5 – تضمین حفظ امنیت سیاسی ، حقوقی ، اجتماعی ، فردی ، اقتصادی ، بهداشتی ، آموزشی کلیه شهروندان به عنوان دارندگان عقیده سیاسی و حق رای ، چه در قالب تشکیلات سیاسی ، چه مستقل ، از هر رنگ ، نژاد ، قوم ، جنس ، مذهب .. و با هر عقیده ای ، حتی اگر صاحب عقیده ای باشد که تنها یک نفر آن را پذیرفته باشد .
6 – امکان حضور سیاسی ، ارائه و تبلیغ افکار و فعالیت علنی سیاسی در جامعه ، چه به صورت مشارکت در امور سیاسی کشور ، و چه خارج از آن ، حق کلیه نیروهای سیاسی کشور است ، به این معنی که کسب اکثریت آراء در طی انتخابات ، دلیل بر نفی یا حذف حضور نیروهای مخالف سیاسی نمی باشد و مخالفین می توانند به فعالیت علنی خود ادامه دهند ، بدیهی است که تنها در این صورت است که دلیلی برای توصل به خشونت و حرکت مسلحانه از جانب گروه های سیاسی ای که در اقلیت قرار می گیرند ، باقی نمی ماند .
7 – تنها مرجع تصمیم گیرنده در مورد صلاحیت حضور سیاسی افراد به عنوان کاندید ، در انتخابات سیاسی ، آراء عمومی مردم می باشد که از طریق انتخابات آزاد و بدون محدودیت ، به عرصه ظهور می رسد . اما در عین حال ، گروه های سیاسی مخالف ، اعم از فرد سیاسی یا تشکل سیاسی ، می توانند آزادانه ، دلائل مخالفت خود را با کاندیداتوری فرد یا تشکل مربوطه در عرصه انتخابات ، در سطح افکار عمومی جامعه مطرح نمایند .
8 – حق استفاده یکسان و مساوی کلیه نیروهای سیاسی ، از کلیه رسانه ها ، جرائد ، تریبون های عمومی کشور ، اعم از دولتی و خصوصی ، در ایراد بیانیه ها و مناظره های سیاسی ، به جهت ایجاد فرصت انتخاب برای مردم ، در تعیین سرنوشت سیاسی خود و همینطور حق داشتن کلیه ابزار های اطلاع رسانی ، اعم از اینترنت ، مدیا ، انتشارات .. و رسانه غیر دولتی ، به عنوان ارگان سخن پراکنی در جهت انتقال آگاهی و دیدگاه های سیاسی خود به مردم .
9 – امکان در خواست رفراندوم عمومی به وسیله کلیه احزاب و سازمان ها و گروه های سیاسی و حتی شخصیت مستقل سیاسی ، که با اتکاء به کمپین آرای 10% از جمعیت کل کشور ، مطابق با آمار رسمی روز ، در هر شرائطی که فعالین سیاسی کشور ضرور بدانند و با هزینه خود ، علیه هر موضع سیاسی ، شخصیت سیاسی صاحب قدرت ، مفاد قانونی ، تغییر قانون ، یا تغییر قانون اساسی یا حتی تغییر نوع حکومت ، به صورت رای گیری در یک انتخابات آزاد و تحت نظارت ناظران بین المللی می توانند برگزار کنند ، و در صورت جمع آوری آراء 10 % از جمعیت کل کشور ، موضوع مورد اختلاف را به رفراندوم عمومی فوق العاده بگذارند .
10 – ارتش و نیروهای نظامی و امنیتی کشور به عنوان نهاد های دفاعی کشور ، تنها می توانند مسئولیت دفاعی در مقابل یورش نیرو های متجاوز را داشته باشند و نمی توانند و حق ندارند که در امور سیاسی کشور دخالت کنند ، اما هر یک از افراد ارتش و نیروهای نظامی امنیتی ، خارج از حوزه اشتغال نظامی خود ، همچون سایر افراد جامعه می تواند از حق رای مخفی بر خوردار باشد . بدیهی است که نهاد ارتش و نیرو های امنیتی کشور ، تنها می توانند به اراده ملت که از طریق آرای عمومی ملت و بوسیله رفراندوم عمومی بدست می آید و قانون اساسی ای که تنها مرجعیت اش اعلامیه جهانی حقوق بشر و آزادی ملت است وفادار باشند .
هیئت موئسس جنبش فعالان حقوق بشر ایران
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر